سالهاست دیوارهای بلند زندان رجاییشهر، بخشی از سیمای شهری کرج را شکل دادهاند؛ دیوارهایی که پشت آنها یک مجموعه بزرگ قرار داشت و حالا با تخلیه کامل زندان و انتقال زندانیان، دیگر کارکرد گذشته را ندارند.
در جهانی که هر روز بیش از پیش زیر سایه جنگ، تروریسم، اشغالگری و سیاستهای تجاوزکارانه قرار میگیرد، ورزش دیگر فقط عرصه رقابت و سرگرمی نیست؛ بلکه به یکی از مهمترین میدانهای دفاع از کرامت انسانی، گفتوگوی ملتها و ترویج صلح جهانی بدل شده است.
از منظر سیاستگذاری ادارهکل روابط عمومی، تشریفات و امور بینالملل استانداری البرز، خانه مطبوعات استان صرفاً یک نهاد صنفی نیست؛ بلکه میتواند یکی از مهمترین حلقههای اتصال میان جامعه رسانهای، مدیریت استان و افکار عمومی باشد.
روز خبرنگار شبیه تمام مناسبتهای تقویم، برای توجهِ یک روزه به این شغل و تکرار تبریکها و بعضا مراسمهای کم رنگ شده برای تجلیل از اهالی شاغل در این حرفه است.
نه برای تبریکهای تکراری، نه برای متنهای کلیشهای که هر سال در چنین روزی نوشته و خوانده میشوند و فردای آن، همه چیز به دست فراموشی سپرده میشود. نه برای وعدههایی که سالهاست میان کلمات ماندهاند و هیچگاه رنگ واقعیت به خود نگرفتهاند.
چیزی به فرا رسیدن هفدهم مرداد سالروز شهادت محمود صارمی روز خبرنگار نمانده است این روزها یک سؤال در ذهنم پررنگتر از همیشه تکرار میشود آیا ما فقط نام این روز را حفظ کردهایم یا شأن خبرنگاری هم حفظ شده است ؟
روز خبرنگار، بیش از آنکه فرصتی برای گرامیداشتِ یک «شغل» باشد، مجالی برای تأمل در «هویت» و «مسئولیت» است؛ هویتی که در تلاقی میان منافع عمومی، محدودیتهای ساختاری و افسونِ سرعت، معنا مییابد.
در جهان امروز، قدرت کشورها تنها با شاخصهای نظامی، اقتصادی یا فناورانه سنجیده نمیشود؛ بلکه توانایی آنها در روایت حقیقت، اقناع افکار عمومی و مدیریت فضای ادراکی جامعه نیز به یکی از مؤلفههای اصلی قدرت ملی تبدیل شده است. در چنین شرایطی، خبرنگاران و فعالان رسانهای تنها راویان رویدادها نیستند، بلکه از مهمترین بازیگران میدان جنگ شناختی و نبرد روایتها به شمار میروند.
هر سال که به ۱۷ مرداد نزدیک میشویم، انگار عقربههای ساعت روی تقویم، با شتاب بیشتری میچرخند. برای خیلی از ما، این روزها حکم شمارش معکوس برای باز شدنِ یک گاوصندوق بزرگ را دارد؛ گاوصندوقی که سالهاست با هزار امید و آرزو، رمزهایش را حفظ کردهایم، برایش عرق ریختهایم و تصور میکنیم با باز شدنِ درب سنگینش، قرار است زندگی، معیشت و جایگاه حرفهایمان «از این رو به آن رو» شود.
اربعین حسینی امسال، بیش از هر زمان دیگری، صحنه روایت مردمانی است که پس از روزهایی پرالتهاب و دشوار، با دلی آکنده از اندوه و امید، بار دیگر در مسیر کربلا گام نهادهاند؛ مسیری که برای میلیونها زائر، تنها یک سفر زیارتی نیست، بلکه تجدید عهدی با آرمانهای عاشورا، فرهنگ ایثار، مقاومت و آزادگی به شمار میرود.
