به گزارش روشنای راه، غلامرضا گلمحمدی در بیستوسومین گردهمایی سالانه اعضای هیئت علمی و پژوهشگران بخشهای پژوهشی ستاد و مراکز تابعه مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی در کرج، با اشاره به پیچیدگی چالشهای حوزه آب اظهار کرد: مدیریت منابع آب را نمیتوان به یک مرحله یا بخش خاص محدود کرد، بلکه پژوهشهای مرتبط با آبخیزداری، منابع آب، خاک، تغذیه گیاه و فناوریهای آبیاری باید در چارچوبی یکپارچه دنبال شوند تا به افزایش بهرهوری منابع و ارتقای عملکرد تولید بینجامند.
وی افزود: توسعه فناوریهای نوین آبیاری، اگرچه میتواند مصرف آب در مزرعه را کاهش دهد، اما بهتنهایی برای دستیابی به مدیریت پایدار آب کافی نیست؛ ازاینرو، نتایج پژوهشها باید در کنار سایر مؤلفههای مؤثر بر تولید و بهرهوری مورد توجه قرار گیرند.
امنیت غذایی؛ اولویت راهبردی پژوهشهای کشاورزی
رئیس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با تأکید بر ضرورت بهروزرسانی رویکردهای پژوهشی متناسب با تحولات محیطی و نیازهای تولید گفت: این سازمان بهعنوان پشتوانه علمی و مغز متفکر بخش کشاورزی، باید مأموریتهای خود را با توجه به شرایط جدید و نیازهای پیشروی کشور بازنگری کند.
گلمحمدی با اشاره به برجستهتر شدن موضوع امنیت غذایی در تصمیمگیریهای کلان کشور اظهار کرد: امنیت غذایی که در گذشته در برخی سطوح تصمیمگیری از اهمیت کافی برخوردار نبود، امروز به یکی از محورهای اصلی گفتوگوهای راهبردی تبدیل شده و جایگاه آن در معادلات امنیت ملی بیش از پیش نمایان است.
وی استمرار تولید در شرایط دشوار را نشانه اهمیت همکاری میان بخشهای مختلف دانست و افزود: پژوهشگران، کشاورزان، بهرهبرداران، تشکلها، اصناف و بخش خصوصی باید با تعامل مؤثرتر، ظرفیتهای خود را برای حفظ پایداری تولید و مقابله با چالشهای آینده تقویت کنند.
معاون وزیر جهاد کشاورزی با بیان اینکه انتقال دستاوردهای علمی به مزارع و واحدهای تولیدی به همکاری مجموعه نظام کشاورزی نیاز دارد، تصریح کرد: در این مسیر باید از توان سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی، دهیاران و دیگر نهادهای مرتبط نیز به شکل مؤثر استفاده شود تا فاصله میان پژوهش و اجرا کاهش یابد.
وی همچنین بر ضرورت ارزیابی هدفمند فعالیتهای تحقیقاتی تأکید کرد و گفت: برنامههای پژوهشی باید بر مبنای شرایط موجود، اهداف تعیینشده و میزان پیشرفت در تحقق آنها مورد سنجش قرار گیرند و هر مؤسسه پژوهشی سهم و مسئولیت مشخصی در حل مسائل اولویتدار بخش کشاورزی داشته باشد.
گلمحمدی افزود: جهتدهی دقیق پژوهشها به نیازهای واقعی تولید میتواند زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیت علمی کشور و افزایش اثربخشی سرمایهگذاریهای تحقیقاتی را فراهم کند.
کاهش ضایعات؛ از مدیریت برداشت تا اصلاح الگوی مصرف
رئیس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی در ادامه، مدیریت ضایعات محصولات کشاورزی را نیازمند برنامهریزی در تمام مراحل زنجیره تولید و مصرف دانست و اظهار کرد: اقدامات مربوط به کاهش ضایعات باید از زمان برداشت آغاز شود و نگهداری، فرآوری و مصرف محصولات را نیز در بر گیرد.
وی خاطرنشان کرد: کاهش هدررفت محصولات تنها با اتکا به راهکارهای فنی و فناوری محقق نمیشود، بلکه اصلاح فرهنگ مصرف و افزایش آگاهی عمومی نیز در این زمینه اهمیت بسزایی دارد.
گلمحمدی با تأکید بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیت نهادهای فرهنگی و اجتماعی گفت: ترویج مصرف بهینه مواد غذایی و پیشگیری از هدررفت محصولات، نیازمند مشارکت گستردهتر نهادهای اثرگذار در جامعه است؛ رویکردی که در کنار ارتقای فناوری و تقویت پژوهشهای کاربردی میتواند به استفاده بهتر از منابع و پایداری امنیت غذایی کشور کمک کند.




