به گزارش روشنای راه، محمدباقر لطفی، مدیرعامل شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران، با اشاره به اهمیت راهبردی این پروژه اظهار کرد: هدف اصلی این مجموعه، تبدیل دانش و تخصص نیروهای داخلی به پشتوانه‌ای برای امنیت ملی و پایداری زیرساخت‌های حیاتی کشور است.
وی افزود: واحد ۳۵۰ مگاواتی نیروگاه تبریز در شرایطی به مدار بازگشت که آسیب‌دیدگی روتور توربین و ناحیه BLP، در کنار قطع دسترسی به اطلاعات فنی سازنده خارجی، روند تعمیرات را با پیچیدگی‌های جدی مواجه کرده بود و مسیر متعارف بازسازی تجهیزات عملاً به بن‌بست رسیده بود.
مدیرعامل شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران با تشریح اقدامات تخصصی انجام‌شده گفت: کارشناسان و متخصصان این مجموعه با تکیه بر توان مهندسی داخلی و بهره‌گیری از روش مهندسی معکوس، موفق به طراحی و ساخت بیش از ۲۵۰ پره متحرک ردیف ۱۷ توربین و بازسازی دیسک‌های آسیب‌دیده شماره ۱۷ و ۱۸ شدند؛ اقداماتی که نقش تعیین‌کننده‌ای در احیای این واحد نیروگاهی داشت.
لطفی ادامه داد: ترمیم ژورنال سازه دوار با استفاده از روشی اختصاصی، اجرای جوشکاری زیرپودری، انجام تراشکاری‌های سنگین و بالانس دینامیکی در کارگاه‌های تخصصی شرکت، از دیگر مراحل دشوار این پروژه بود که برای نخستین بار در کشور به اجرا درآمد.
وی با اشاره به حجم گسترده فعالیت‌های صورت‌گرفته تصریح کرد: این دستاورد حاصل یک میلیون نفرساعت کار تخصصی، اجرای ۱۳۷ هزار فعالیت عملیاتی و تلاش شبانه‌روزی ۲۶۰ نیروی متخصص و نخبه بود که با دانش، تجربه و تعهد حرفه‌ای، یکی از پروژه‌های پیچیده تعمیراتی صنعت نیروگاهی کشور را به سرانجام رساندند.
مدیرعامل شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران با تأکید بر دستاوردهای اقتصادی این طرح خاطرنشان کرد: اجرای موفق این پروژه، علاوه بر بازگرداندن ظرفیت ۳۵۰ مگاواتی تولید برق به مدار، از خروج بیش از ۴۰ میلیون دلار ارز جلوگیری کرد و بار دیگر نشان داد که توان فنی و تخصص داخلی می‌تواند در شرایط محدودیت‌های بین‌المللی، نیازهای پیچیده صنعت نیروگاهی را پاسخ دهد.
لطفی با قدردانی از تلاش کارکنان و متخصصان این مجموعه گفت: نیروهای فنی و عملیاتی شرکت در شرایطی دشوار و هم‌زمان با محدودیت‌ها و تهدیدهای امنیتی در محیط کارگاهی و نیروگاهی، با مسئولیت‌پذیری و تمرکز بر حفظ پایداری شبکه برق کشور، این مأموریت را به انجام رساندند.
وی در پایان تأکید کرد: احیای واحد نیروگاهی تبریز، نمونه‌ای روشن از ظرفیت مهندسی و صنعتی کشور برای عبور از موانع فنی و محدودیت‌های خارجی است و نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری بر دانش بومی و نیروی انسانی متخصص، نقشی کلیدی در تقویت خوداتکایی و استمرار تولید برق کشور دارد.
