به گزارش روشنای راه، در روزهایی که گرمای سوزان تابستان نفسها را به شماره انداخته، خاموش شدن برق فقط خاموش شدن یک لامپ نیست؛ یعنی از کار افتادن وسایل سرمایشی، بیقراری کودکان، رنج سالمندان، اختلال در کسبوکارها، نگرانی بیماران و سختتر شدن زندگی مردمی که سالهاست با مشکلات اقتصادی نیز دستوپنجه نرم میکنند.
اعتراف میکنم که خواندن این پیامها برای من آسان نیست. تلختر از همه این است که میدانم حق با مردم است، اما در جایگاهی نیستم که بتوانم مشکلی را مستقیماً حل کنم. وظیفه من و همکارانم تنها این است که صدای شهروندان را صادقانه و بیکموکاست به گوش مسئولان برسانیم؛ صدایی که نباید در هیاهوی آمارها و گزارشهای اداری گم شود.
مردم فردیس انتظار غیرمنطقی ندارند. آنان رفاه ویژه یا امتیاز خاصی مطالبه نمیکنند. خواستهشان بسیار ساده و کاملاً بدیهی است؛ برق و آب پایدار، خدمات قابل اتکا و مدیریتی که بتواند با برنامهریزی، از تکرار چنین بحرانهایی جلوگیری کند. این خواسته، یک مطالبه لوکس نیست؛ ابتداییترین حق شهروندی است.
اکنون پرسشی که از دل هزاران پیام مردمی برمیآید، همچنان بیپاسخ مانده است: قرار است ناترازی برق چه زمانی پایان یابد؟
آیا برای تابستانهای پیش رو برنامهای روشن، عملی و قابل اجرا وجود دارد یا مردم باید هر سال، همین چرخه تکراری خاموشی، بیآبی و وعدههای تکراری را تجربه کنند؟
اعتماد عمومی، سرمایهای است که با پاسخگویی، شفافیت و اقدام مؤثر حفظ میشود، نه با سکوت و توجیه. مردم زمانی احساس همراهی میکنند که آثار تصمیمها را در زندگی روزمره خود ببینند، نه فقط در گزارشها و آمارهای رسمی.
خبرفردیس همچنان در کنار مردم خواهد ایستاد؛ نه برای تقابل، بلکه برای مطالبهگری مسئولانه. باور داریم نقد منصفانه، نه تهدید، بلکه فرصتی برای اصلاح است.
امید آنکه مسئولان نیز این صدا را بشنوند و پاسخش را با عمل بدهند؛ چرا که مردم بیش از هر چیز، به امیدی نیاز دارند که در روشنایی خانههایشان دیده شود، نه در تاریکی خاموشیهای پیدرپی
