به گزارش روشنای راه، در روزگاری که غبارِ تردید و ابهام، افق پیشِ رویِ بنگاههای اقتصادی را کدر کرده است، باید بازاندیشی کنیم که «ارتباطات» نه یک ابزار تشریفاتی، بلکه دقیقاً «نقطه اتکا» و شاهرگ حیاتی تابآوری است.
تاریخ ثابت کرده است که در زمانه جنگ و بحران، نخستین قربانی، «حقیقت» و بزرگترین آسیب، «ناامیدی» است. سازمانها امروز در خط مقدم یک جبههی غیرنظامی ایستادهاند؛ جایی که باید میان چرخهای قفلشده تولید، نوسانات ارزی و دلهرههای نیروی انسانی، توازنی پایدار ایجاد کنند. در این میان، روابطعمومی دیگر صرفاً مدیریت لنزها و کلمات نیست؛ بلکه «مدیریتِ معنا» است. روابط عمومیِ هوشمند در عصر حاضر، باید بتواند از پسِ دیوارهای بلند تحریم و تهدید، صدایی رسا برای ذینفعان و پناهگاهی امن برای افکار عمومی بسازد.
باید بر این باور ایستاد که در میانه تلاطمها، روابطعمومی باید ردای «ارتباطات بحران» بر تن کند. سازمانها بیش از هر زمان دیگری به شفافیت احتیاج دارند تا اعتمادِ آسیبدیده را بازسازی کنند. مدیران روابطعمومی امروز، افسرانِ تابآوری سازمانی هستند. آنها وظیفه دارند «صدای واقعیت» را به گوش تصمیمگیران برسانند و در عین حال، «روحیهی ایثار و تداوم» را در بدنه کارگری و کارشناسی زنده نگه دارند. نباید فراموش کرد که سازمانهای بزرگ، نه در دوران رفاه، بلکه در قلب بحرانها و با قدرتِ ارتباطاتِ صادقانه، اصالت و ماندگاری خود را ثابت میکنند.
نگاه کارشناسی به حوزه ارتباطات، نگاهی فراتر از شرارههای امروز است. ما باید به فردایی بیندیشیم که چرخهای صنعت ایران با تکیه بر «قدرت روایتگری درست» و «انسجام درونی»، از این گردنه دشوار عبور خواهد کرد. افق روشن، متعلق به کسانی است که حتی در تاریکترین زمانها، از ساختنِ پلهای ارتباطی دست نمیکشند.
این روز را به تمامی مدیران، کارشناسان و جهادگران عرصهی ارتباطات تبریک میگویم. کسانی که در دشوارترین شبهای این سرزمین، چراغِ اطلاعرسانی را روشن نگه داشتند و اجازه ندادند پیوند میان سازمان و جامعه گسسته شود. یادمان باشد: «ارتباطات، تنها پلی است که هیچ گلولهای قادر به تخریب آن نیست؛ اگر خشتخشتِ آن از صداقت بنا شده باشد.»
یاسمن عزیزی - پژوهشگر ارتباطات و متخصص مدیریت روابط عمومی
