به گزارش روشنای راه، آزاد آهنگران با اشاره به شرایط پیچیده جنگهای نوین که با تهاجم رسانهای، جنگ شناختی و عملیات روانی همراه است، اظهار داشت: در چنین فضایی، حضور فعال و آگاهانه مردم در میدانهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی به مهمترین عامل بازدارندگی تبدیل میشود و میتواند امواج القای ناامیدی و روایتسازیهای هدفمند دشمنان را خنثی کند.
وی افزود: حضور در میدان صرفاً یک کنش اجتماعی ساده نیست، بلکه یکی از مهمترین سازوکارهای بازتولید سرمایه اجتماعی به شمار میرود؛ جایی که تعاملات انسانی تقویت شده و اعتماد، همبستگی و هویت جمعی شکل میگیرد. به گفته وی، میدان بستری زنده برای احیای ارتباطات رو در رو در عصر غلبه زیست دیجیتال و فردگرایی است.
این مقام مسئول ادامه داد: رسانههای معاند با استفاده از ابزارهای نوین ارتباطی به دنبال تضعیف انسجام اجتماعی و گسترش انزوای فردی هستند، اما حضور مردم در میدان، روایتهای تحریفشده را با واقعیت همبستگی اجتماعی به چالش میکشد و بهنوعی عملیات روانی معکوس را رقم میزند.
آهنگران با اشاره به کارکردهای چندگانه حضور اجتماعی خاطرنشان کرد: این حضور علاوه بر آثار اجتماعی، از منظر سلامت نیز اهمیت دارد؛ چرا که موجب افزایش نشاط، کاهش انزوا و تقویت امید اجتماعی میشود و در نهایت به ارتقای کیفیت زندگی جمعی میانجامد.
وی در ادامه با تأکید بر پیوند میان حضور اجتماعی و اقتدار ملی گفت: اقتدار ملی صرفاً در مؤلفههای سختافزاری خلاصه نمیشود، بلکه میزان مشارکت و انسجام مردم در صحنههای اجتماعی، نقش تعیینکنندهای در قدرت نرم کشور دارد. به همین دلیل، میدان را میتوان بهعنوان یکی از مهمترین بسترهای تولید اعتماد عمومی و تقویت تابآوری ملی دانست.
مدیر امور دانشجویی دانشگاه خوارزمی در پایان تصریح کرد: تقویت تعاملات اجتماعی، کاهش شکافها، افزایش اعتماد عمومی و انسجام ملی، حلقههای بههمپیوستهای هستند که از دل حضور مردم در میدان شکل میگیرند و جامعه را در برابر بحرانها و تهدیدات خارجی مقاوم میسازند.
