به گزارش روشنای راه، حرف‌های شنیده نشده این قشر شبیهِ کتابِ گران‌بهای قدیمی است که هرسال تنها برای زدودن خاک روی جلدش برداشته می‌شود بدون خواندن سطری از آن!

سال‌هاست منتظرِ فرصتی هستیم بی‌پرده از آنچه در مسیر کاری خود  نقد کردیم، تعریف کردیم، از کاستی‌ها گفتیم، نقطه امیدی را به رخ کشیدیم و از هرچه در قاب رسانه خلق کردیم دفاع کنیم.   

رکن چهارم دموکراسی، حلقه ارتباطی حاکمیت و مردم، چشم تیزبین جامعه و هزاران عنوان دیگر، تکرار هرساله مشخصاتِ خبرنگار، از زبان کسانی که تابِ نقدِ همین ارکان چهارم دموکراسی را نداشتند و گاها ناچار به تبریک‌های گزینشی می‌شوند!

گوش‌های شنوای سخنرانی‌های مختلف، حاضران همیشگی جلسات بی‌شمار و ستون‌های استوار لشکر قلم به دست بیش از هر مراسم و تبریک، نیازمند دیده و شنیده شدن واقعی است، بدون در نظر گرفتن ملاحظات من درآوردی و فارغ از جناح بندی‌های سیاسی است.

  روز خبرنگار می‌بایست به فرصتی تبدیل شود: برای دیده شدن خبرنگار بجای خبر، پیگیری انتقادش و شنیده شدن حرف‌هایی که شاید گره‌ای از  مشکلی باز کند و یا سوءظنی را برطرف سازد.   

روز خبرنگار، بی‌تردید شایسته بهترین گرامی‌داشت‌ها است، اما این مهم مادامی ارزشمند خواهد شد که رفتار، تصمیم و عملکرد مدیران و همه کسانی که در خط کاریِ خبرنگاران قرار گرفته اند تغییر کند.