به گزارش روشنای راه، نادر پاپی با اشاره به اهمیت نژاد زل در صنعت دامپروری کشور اظهار کرد: این نژاد یکی از سرمایه‌های ژنتیکی ارزشمند ایران به شمار می‌رود که عمدتاً در استان‌های شمالی، به‌ویژه مازندران و گلستان، پرورش می‌یابد و از جایگاه ویژه‌ای در دامپروری بومی برخوردار است.

وی با بیان اینکه افزایش هزینه‌های تولید و کاهش سودآوری، برخی دامداران را به سمت آمیخته‌گری غیراصولی سوق داده است، افزود: ادامه این روند بدون پشتوانه علمی می‌تواند در بلندمدت موجب کاهش خلوص ژنتیکی و تهدید ذخایر ارزشمند نژاد زل شود.

مجری این طرح تحقیقاتی تصریح کرد: پژوهش حاضر با رویکردی علمی به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که آیا می‌توان از طریق «تلاقی پایانی» ضمن افزایش عملکرد تولیدی و اقتصادی بره‌ها، از گله‌های خالص مولد نژاد زل نیز به‌طور کامل حفاظت کرد.

پاپی توضیح داد: در این روش، از ظرفیت ژنتیکی نژاد گوشتی ایل‌دوفرانس برای بهبود سرعت رشد و افزایش عملکرد پرواری بره‌های حاصل از تلاقی استفاده می‌شود، در حالی که گله‌های خالص زل همچنان برای حفظ ذخایر ژنتیکی و استمرار اصلاح نژاد نگهداری خواهند شد.

وی با اشاره به محورهای این پژوهش گفت: در این طرح، عملکرد پرواری بره‌های نر زل با بره‌های آمیخته ایل‌دوفرانس–زل از جنبه‌های مختلف مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و شاخص‌هایی همچون میزان مصرف خوراک، روند افزایش وزن زنده، قابلیت هضم مواد مغذی، برخی شاخص‌های خونی و همچنین هزینه‌ها و درآمد حاصل از تولید، به‌صورت دقیق بررسی می‌شود.

به گفته این پژوهشگر، در صورت اثبات برتری تولیدی و اقتصادی بره‌های آمیخته، نتایج این تحقیق می‌تواند مبنای ارائه الگویی علمی و کاربردی برای افزایش بهره‌وری در گله‌های گوسفند زل و بهبود مدیریت تولید در واحدهای دامپروری باشد.

پاپی در پایان تأکید کرد: دستیابی همزمان به افزایش بهره‌وری اقتصادی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی، مهم‌ترین هدف این پژوهش است؛ چراکه توسعه پایدار در دامپروری تنها با بهره‌گیری هدفمند از ظرفیت‌های ژنتیکی و صیانت از تنوع نژادی امکان‌پذیر خواهد بود.