محمود عزیزی، مدیر مسئول:
اینترنت صدقه نیست؛ حق عمومی شهروندان است
اینترنت دیگر یک ابزار تجملی یا صرفاً بستری برای سرگرمی نیست؛ بلکه به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است؛ از آموزش و کسبوکار گرفته تا ارتباطات، خدمات بانکی، درمان، رسانه و حتی انجام سادهترین امور اداری، همه و همه به اینترنت وابستهاند، در چنین شرایطی، نگاه به اینترنت بهعنوان یک «امتیاز» یا «لطف دولت به مردم» نگاهی نادرست، قدیمی و دور از واقعیت جامعه امروز است.
به گزارش روشنای راه، جناب آقای ستار هاشمی، وزیر محترم ارتباطات دولت چهاردهم، انتظار میرود بیش از هر فرد دیگری به این واقعیت واقف باشند که دسترسی آزاد، پایدار، باکیفیت و قابل اتکا به اینترنت، بخشی از حقوق عمومی شهروندان است؛ نه موضوعی برای منت گذاشتن بر مردم یا دستاویزی برای تبلیغات رسانهای.
متأسفانه در روزهای اخیر نوع مواجهه برخی معاونین و مدیران وزارت ارتباطات در فضای مجازی، بهویژه در توییتر یا ایکس، این احساس را در افکار عمومی ایجاد کرده که هر بار وصل شدن اینترنت، کاهش اختلال یا بهبود نسبی دسترسی، بهعنوان یک «دستاورد خارقالعاده» و نتیجه «زحمات ویژه» معرفی میشود؛ گویی مردم باید بابت برخورداری از ابتداییترین حق ارتباطی خود، قدردان و بدهکار باشند.
این مدل روایتسازی نهتنها کمکی به اعتماد عمومی نمیکند، بلکه باعث تشدید نارضایتی میشود، مردم بهخوبی میدانند که وظیفه ذاتی وزارت ارتباطات، تأمین زیرساخت ارتباطی پایدار و باکیفیت است. همانطور که کسی بابت وصل بودن آب، برق یا گاز بر مردم منت نمیگذارد، اینترنت نیز امروز بخشی از زیرساخت حیاتی زندگی مدرن است و نباید با ادبیات «لطف» و «منت» با آن برخورد شود.
واقعیت این است که جامعه ایران سالهاست هزینههای سنگینی بابت محدودیتها، اختلالها، کاهش کیفیت اینترنت و آسیب به کسبوکارهای آنلاین پرداخت کرده است. بسیاری از مشاغل آسیب دیدهاند، دانشجویان و پژوهشگران با مشکلات جدی روبهرو شدهاند و ارتباطات حرفهای و بینالمللی شهروندان مختل شده است. در چنین فضایی، طبیعی است که مردم انتظار داشته باشند مسئولان بهجای تولید روایتهای تبلیغاتی، پاسخگو، شفاف و واقعبین باشند.
وزارت ارتباطات اگر واقعاً به دنبال ترمیم اعتماد عمومی است، باید ادبیات خود را اصلاح کند، مردم نیازمند اینترنتی پایدار، سریع، امن و بدون اختلالاند؛ نه توییتهایی که با لحنی از بالا به پایین، انجام وظایف بدیهی را بهعنوان لطف ویژه به جامعه القا میکند.
دسترسی به اینترنت امروز یک حق عمومی است؛ حقی که باید محترم شمرده شود، برای آن برنامهریزی حرفهای صورت گیرد و از سیاسیسازی یا تبلیغاتی کردن آن پرهیز شود. مسئولان اگر در مسیر بهبود این وضعیت گام برمیدارند، در حال انجام وظیفهای هستند که مردم پیشاپیش هزینه آن را از جیب خود و از محل مالیات، تعرفهها و هزینههای سنگین ارتباطی پرداخت کردهاند.
بنابراین، آنچه امروز از وزارت ارتباطات انتظار میرود، نه منت گذاشتن بر مردم، بلکه پذیرش مسئولیت، احترام به حقوق شهروندی و تلاش واقعی برای تضمین دسترسی آزاد و باکیفیت به اینترنت است؛ چرا که اینترنت دیگر یک انتخاب یا امتیاز نیست، بلکه بخشی از حق طبیعی مردم برای زندگی در جهان امروز است.